ﻭﻗﺘﻲ ﻧﺎﻧﻮﺍ ﺧﻤﯿﺮﻧﺎﻥ ﺳﻨﮕﮏ ﺭﺍ ﭘﻬﻦمی کند ﻭ ﺩﺭﻭﻥ ﺗﻨﻮﺭ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺭﺍ ﺩﻳﺪی ﻛﻪ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ مییفتد؟ ﺧﻤﯿﺮ ﺑﻪ ﺳﻨﮕﻬﺎ می چسبد ﺍﻣﺎ ﻧﺎﻥ ﻫﺮﭼﻪ ﭘﺨﺘﻪ ﺗﺮمیشود، ﺍﺯ ﺳﻨﮕﻬﺎ ﺟﺪﺍ میشود ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ ﺳﺨﺘﯿﻬﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺗﻨﻮﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺳﺨﺘﯽ ﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﭘﺨﺘﻪ ﺗﺮ میکنند ﻭ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘﺨﺘﻪ ﺗﺮمیشود ﺳﻨﮓ ﮐﻤﺘﺮﯼ ﺑﺨﻮﺩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ...

من زندگی را باغی دیدم که با عشق، «بهار» می شود و با امید، «مشکبار».  اگر «مشغول دل» باشی، اسیر «دل مشغولی» نمی شوی. اگر به «عشق مقدس»، «دل گرم» شوی، به «بند هوس»، «سرگرم» نمی شوی. بیشتر «غصه های احتمالی»، نتیجه «قصه های خیالی» است؛  پس بدان اگر «فرهاد» باشی، همه چیز« شیرین» است.   . (شفیعی مطهر)

در جهان تنها یک فضیلت وجود دارد و آن آگاهی است و تنها یک گناه، و آن جهل است در این بین ، باز بودن و بسته بودن چشم ها و گوش ها، تنها تفاوت میان انسان های آگاه و نا آگاه است نخستین گام برای رسیدن به آگاهی توجه کافی به پندار، گفتار و کردار است. زمانی که تا به این حد از احوال ذهن ، جسم و زندگی خود با خب...

کسی که خود را بشناسد هرگز با آنچه که دیگران درباره‌اش فکر می‌کنند پریشان نمی‌شود . بازی زندگی، بازی بومرنگ هاست؛ برای دیگران عشق بفرست تا مهربانی را دریافت کنی؛ با عشق و امید، صبر و شادی برای رسیدن به بهار زندگی تلاش کنیم …

عاقبت از غم معشوق حکایت کردم،  نزد قاضی شدم و طرح شکایت کردم،   قلب من شاکی و او متهم و بنده وکیل،  جرم هم، سرقت و اینگونه روایت کردم،    که دلم را بربوده است و بر آن زخم زده ست،  طلب حبس و مجازات جنایت کردم،   طول درمان و شهود و همه مدرک جرم،  ضم و پیوست گواهی جراحت کردم،   شرح شکوائیه را گفتم و با...

اگر بتوانی نغمه‌ای شوی. اگر بتوانی پاره‌ای از شادمانی‌هایت را با دیگران سهیم شوی، اگر بتوانی خود را با دیگران قسمت کنی، همین کافی‌ست، تو به منزل رسیده‌ای. ما موجوداتی تنگ‌نظر و حقیریم، زیرا از سهیم کردنِ دیگران در شادمانی‌‌های خود عاجزیم. این بزرگ‌ترین خُسرانِ زندگیِ انسانی‌ست. انسان احساسِ بدبختی و...

برای خودت یک دایره ی اعتماد درست کن… آنهایی که مهم هستند را بگذار درون دایره کم اهمیت ترها را روی خط و باقی را بیرون از این دایره! هر وقت کسی حرفی به تو زد که خاطرت رنجید ببین کجای دایره ات هستند؟ جزو افراد مهمند یا نه فقط هستند. آیا براستی ارزش دارد از کسانی که برایمان اهمیتی ندارند برنجیم؟! چرا بگ...

بعضی چیزها در جهان خیلی مهم تر از دارایی هستند یکی از آنها توانایی خوش بودن با چیزهای ساده است "دیل کارنگی"

عمر زاهد همه طى شد " به تمناى بهشت " او ندانست که در " ترک تمناست" بهشت این چه حرفیست که در "عالم بالاست بهشت" هر کجا وقت خوش افتاد همانجاست بهشت…. دوزخ از تیرگی بخت درون من و توست دل اگر تیره نباشد همه دنیاست بهشت

شریف ترین دل ها دلی است که اندیشه ی آزار دیگران در آن نباشد … شاد کردن دل انسان ها و مشکل گشایی از کار آنها ارزشش بیشتر از سالها عبادت و راز و نیاز است + خرم آنکس که در این محنت گاه خاطری را سبب تسکین است    

همه چیز گاه اگر کمی تیره می نماید باز روشن می شود زود، فراموش مکن، بارانی باید٬ تا که رنگین کمانی برآید و لیموهایی ترش ، تا که شربتی گوارا فراهم شود و گاه روزهایی در زحمت، تا که از ما، انسان هایی تواناتر بسازد…  

عاشق کسانی باشید که حتی اگر بجز حضورتان چیز دیگری برای پیشکش کردن به آنها نداشتید، باز دوستتان خواهند داشت !  

اگر بتوانی نغمه‌ای شوی. اگر بتوانی پاره‌ای از شادمانی‌هایت را با دیگران سهیم شوی، اگر بتوانی خود را با دیگران قسمت کنی، همین کافی‌ست، تو به منزل رسیده‌ای. ما موجوداتی تنگ‌نظر و حقیریم، زیرا از سهیم کردنِ دیگران در شادمانی‌‌های خود عاجزیم. این بزرگ‌ترین خُسرانِ زندگیِ انسانی‌ست. انسان احساسِ بدبختی و...

"مهم ترین شادی زندگی لحظه ای است که احساس می کنی بی توقع مهربانی …!"