خوش آمدید

اگر بتوانی نغمه ای شوی.
اگر بتوانی پاره ای از شادمانی هایت را با دیگران سهیم شوی،
اگر بتوانی خود را با دیگران قسمت کنی،
همین کافی ست، تو به منزل رسیده ای.
ما موجوداتی تنگ نظر و حقیریم،
زیرا از سهیم کردنِ دیگران در شادمانی های خود عاجزیم.
این بزرگ ترین خُسرانِ زندگیِ انسانی ست.
انسان احساسِ بدبختی و درماندگی می کند،
زیرا چشمه یِ عشقش را با گِلِ بُخل و تنگ چشمی بسته است.