نمیدانم پس ازمرگم چه خواهد شد.نمی خواهم بدانم کوزه گر ازخاک اندامم چه خواهد ساخت.ولی بسیار مشتاقم"که از خاک گلویم سوتکی سازد"گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش"تا که پی در پی دم گرم خویش را بر گلویم سخت بفشارد.وسراب خفتگان خفته را اشفته تر سازد.تا بدین سان بشکند دائم سکوت مرگبارم را.....
(دکتر علی شریعتی)
