باز کن پنـجره را… مـن تـو را خواهم برد به سرِ رودِ خروشـانِ حیات آبِ این رود به سرچشمه نمی گردد باز. بهتر آن ست که غفلت نکنیم از آغاز، باز کن پنجـره را