زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید /
ور نه بر سنگ مزارش آب پاشیدن چه سود؟
گر نرفتى خانه اش تا زنده بود/
خانه صاحب عزا تا صبح خوابیدن چه سود؟
گر نپرسى حال من تا زنده ام /
بعد مرگم اشك و نالیدن چه سود؟
زنده را در زندگى قدرش بدان /
ورنه مشكى از براى مرده پوشیدن چه سود؟
