رفته بودم به نزد چشم پزشك           چون هميشه خراب مي بينم   گفتم اين چشم ها معالجه كن             ظلمات ، آفتاب مي بينم   منقلب گشته حالت چشمم                    همه جا انقلاب مي بينم   ملتهب گشته مردمك زان رو              همه  در التهاب مي بينم   نان خالي سفره ي خود را                    مرغ و جوج...

 شب آرامی بود  می روم در ایوان، تا بپرسم از خود زندگی یعنی چه؟ مادرم سینی چایی در دست گل لبخندی چید، هدیه اش داد به من خواهرم تکه نانی آورد، آمد آنجا لب پاشویه نشست پدرم دفتر شعری آورد، تکيه بر پشتی داد شعر زیبایی خواند، و مرا برد،  به آرامش زیبای یقین :با خودم می گفتم زندگی، راز بزرگی است که در ما ...

به كسي كينه نگيريد دل بي كينه قشنگ است. به همه مهر بورزيد به خدا مهر قشنگ است. دست هر رهگذري را بفشاريد به گرمي بوسه هم حس قشنگي است. بوسه بر دست پدر بوسه بر گونه مادر لحظه حادثه بوسه قشنگ است. بفشاريد به آغوش عزيزان پدر و مادر و فرزند به خدا گرمي آغوش قشنگ است. نزنيد سنگ به گنجشك پر گنجشك قشنگ است ...

امیـــد آن حسی است که می‌گویـــد: حــس بــــدی کـه الان داریـــد، دائــمی نیـست …! "پائولو کوئلیو"

زندگی درد قشنگیست که بر باور ما می بارد و سر انجام ظریفی است  که در خاطر ما می ماند. زندگی،  شوق گلی رنگین است روی سرشاخه ی امید، بر ساقه ی دلتنگ نگاهی که زمان در باغچه ی بینش ما می کارد. زندگی  بارش عشق است  بر اندیشه ی ما تابش دوست برای همه وقت بودنش در همه حال. زندگی، خاطره ی دوستی امروز است ماند...

کاش می شد خنده را تدریس کرد کارگاه خوشدلی تاًسیس کرد کاش می شد عشق را تعلیم داد ناامیدان را امید و بیم داد شاد بود و شادمانی را ستود با نشاط دیگران ، دلشاد بود کاش می شد دشمنی را سر برید دوستی را مثل شربت سر کشید دشمن بی رحمی و اجحاف بود دوستدار نیکی و انصاف بود کاش می شد پشت پا زد بر غرور دور شد از...

زمین بهشت میشود روزیکه مردم بفهمند هیچ چیز عیب نیست جز قضاوت کردن دیگران هیچ چیز گناه نیست جز حق الناس هیچ چیز ثواب نیست جز خدمت به دیگران هیچ کس اسطوره نیست الا در مهربانی و انسانیت هیچ دینی با ارزشتر از انسانیت نیست هیچ چیز جاودانه نمی ماند جز عشق … "پائولو کوئلیو"